Dit houdt mij bezig

Ik heb van alles gebreid van de zomer.  De afgelopen tijd heb ik jullie, de bezoekers van mijn site niet veel verteld over waar ik mee bezig ben. Dat levert namelijk altijd veel vragen op die allemaal starten met “wanneer”. Laat ik met de deur in huis vallen,  ik ga wanneer-vragen niet meer beantwoorden; ik kan gewoon niet voorspellen wanneer er iets klaar is en ik heb geen zin om onder druk te staan.

Mijn huis wordt op dit moment bevolkt door vele beren, gewoon Vera,  maar met nieuwe kleren aan.
Een leuke tuinbroek en een jurkje.
Dat werkt zo in mijn hoofd. Ik zie een keer een foto, een willekeurige beer met een leuke, iets te grote tuinbroek, en dat beeld blijft hangen in mijn hoofd. En dan is al gauw het hek van de dam, de ene beer na de andere wil ook zo’n leuke broek.

En nu hoop ik maar dat alle andere Vera’s in het land ook graag zo’n broek willen,  want het patroon van de broek en het jurkje is in de maak.

 

Er zijn allerlei variaties mogelijk; kijk onder dit jurkje past eigenlijk ook nog wel een schattig broekje.

Dit broekje is een eenvoudige variatie op de tuinbroek hierboven.

En …,  met de winter in aantocht is gewoon een lekkere trui met een broek ook niet weg.

Het kostte mijn wel wat overpeinzingen om te besluiten dit te gaan doen. Er is namelijk een ander project waar sommige van de breiers van mijn patronen op zitten te wachten, namelijk Julius, het vriendje van Jutta. Ook daar ben ik mee bezig, echter het wil niet echt vlotten en daar is een reden voor.

Mensen die mij al heel lang volgen weten dat mij hoofd niet altijd meewerkt. Ik heb, lang geleden (18 jaar), een herseninfarct gehad en heb nog steeds last van de gevolgen daarvan. Ik ben vaak moe, en mijn hoofd kan heel slecht tegen drukte.

Het wordt er de laatste tijd niet beter op, in tegendeel. Ik ben de hele zomer moe en futloos geweest, zo moe dat ik er soms aan twijfel of ik nog wel op de huidige manier door kan met Zijmaakthet. Aan de andere kant houden de knuffels en alle mensen die ze met liefde breien mij op de been en gelukkig weegt dat laatste toch het zwaarst. Ik heb wel weer hulp gezocht bij een arts, dat lijkt positief, ik blijf hopen op betere tijden, maar ik kan niet anders dan ook een beetje toegeven aan de vermoeidheid.

Een project dat spannend en nieuw is,  maar niet te groot past het best.  En zo heb ik, mede dank zij Anna, besloten om “dat wat eigenlijk moet (Julius)” even te laten liggen en bezig te gaan met iets nieuws, leuke kleding voor Vera.

4 thoughts to “Dit houdt mij bezig”

  1. Wat verwoord je het goed! Goed dat je naar jezelf luistert en grenzen stelt. Wij breiers willen natuurlijk altijd alles (snel) hebben, maar het geeft zoveel rust om dat los te laten. Jutta kan nog wel even alleen door, ze redt zich wel :-). De kleren voor Vera zien er fantastisch uit en ik wacht geduldig tot jij zover bent met de patronen. Sterkte met alles en vooral rustig aan!

  2. Wat een leuke kleertjes voor beer Vera, ik wacht ook geduldig de patroontjes af. Weet wat het is om je niet lekker
    te voelen bekijk het per dag, Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd!
    Lieve groeten uit Noorwegen.

  3. o, wat zijn die kleertjes super leuk voor Vera !!
    Dan ga ik maar vast wat beren breien, dan kan ik wanneer het patroon er is , aan de slag met de kleertjes!!
    rustig aan !!! dan breekt t lijntje niet!!
    Hartelijke groet!!

Reacties zijn gesloten.