Mini en Maxi

Twee beren van hetzelfde patroon van Vera , precies dezelfde steken heb ik gebreid; mini op naalden 1,5; maxi op naalden 6.

Hier zie je nog wat maten.
De grootste beer is bijna 60 cm lang. Ik heb hem gebreid van Grignasco loden dubbele draad kleur nummers 816, 604, en 644 op naalden 6. Van de donkerste kleur gebruikte ik 3 bollen, van beide lichtere elk 1.
De beige beer is 40 cm lang. Hij is gebreid van beige Drops Nepal kleurnummer 618 op naalden 4. Ruim 1,5 bol is voldoende.
Het groen/bruine beertje is 28 cm lang en is gebreid van Schoppel Zauberwolle, op naalden 3. Er gaan er minstens 2 uit 1 bol.
De kleinste is 17 cm lang en gebreid van een zijde/wol mengsel dat ik op de handwerkbeurs bij Bart en Francis heb gekocht. Hij is gebreid op naalden 1,5. Ik heb een klein beetje van 1 cone gebruikt.

Wil je al deze beren nu eens in het echt zien en in handen houden. Dat kan!! Donderdag en vrijdag ben ik – natuurlijk met een grote voorraad patronen – op de handwerkbeurs in Rotterdam. Je vindt me in de stand van astrid’s dutch obsessions.

Schoppel Zauberwolle en allerlei andere kwaliteiten van Schoppel zijn in Nederland moeilijk verkrijgbaar. Je kunt de wol in overleg bij mij bestellen.

klaar om te vertrekken

Dinsdag was het zo ver, een vrachtwagen van UPS stopt voor de deur, 2 grote zware dozen, elk 30 kilo. De patronen van Vera!!! Spannend, mesje zoeken, banden en plakband doorsnijden, de heerlijke geur van vers drukwerk , alle beschermkarton weg halen, en daar zijn ze dan de gedrukte Vera patronen; 1000 stuks liggen te wachten om hun weg te vinden naar enthousiaste breisters die dan hun eigen beer zullen breien, voor zichzelf, een vriend, vriendin, een kind, kleinkind, achter elk patroon zie ik een vrolijk gezicht en ik ben gelukkig.

De afgelopen dagen ben ik druk geweest. Een mail naar mijn winkels om de komst van het nieuwe patroon aan te kondigen, bestellingen klaar maken. Ze zitten klaar voor de reis de 3 beren op de bovenste foto. Ze gaan met de Vera patronen het land in. De linker doos gaat naar Weldraad in Amsterdam en Haarlem, de middelste naar Finlandia in Bergen en de roze beer gaat naar Astrid in Zwolle.

Jammer

In 2003 bouwde ik deze harp voor Tets, zij is erg blij met haar harp en sinds ik haar harp en één voor haar harpvriendin Marieke heb gemaakt, zien we elkaar regelmatig. Als Test en Marieke langs komen, hebben ze altijd hun harpen bij zich en klinkt er mooie keltische harpmuziek in mijn huis.

Vorige week stond Tets op mijn antwoordapparaat, de harp was gevallen en heel erg kapot:

Ik schijn wel eens gezegd te hebben dat ik een harp die ik gebouwd heb bijna altijd weer kan maken. Dat moet ik nu dus maar doen. Gelukkig is de harp goed verzekerd, dus heb ik een ruim budget om aan deze reparatie te besteden. Ik ga de hele bovenkant van de harp vervangen, en dan is hij vast weer helemaal goed.

Voor mij een goede reden om mijn werkplaats weer in te gaan, en op te ruimen. Ik heb 2 jaar lang geen hout aangeraakt. Het is maar goed dat dit ongeluk niet een jaar geleden is gebeurd: toen was ik in het revalidatiecentrum en had ik niets voor Tets kunnen betekenen.

Schoppel

Hier vertelde ik hoe mijn vakantie startte in Rothenburg aan de Tauber. Deze plaats was niet zo maar gekozen. Het is dicht bij Wallhausen en daar is de fabriek en winkel van wolfabriek Schoppel. Ik heb al een tijdje contact met Schoppel; voor de vakbeurs in Keulen breide ik apen en muizen voor hun stand. Toen hebben we ook afgesproken dat ze een vertaling in het Duits van Jacobus zouden maken en publiceren.  In  dit tijdschrift staat Jacobus in het Duits en volgend jaar komt Vera er waarschijnlijk in. Verder kreeg ik een uitnodiging om een keer langs te komen in Wallhausen.

Vanuit Rothenburg ben ik daar geweest. Het was erg leuk om alle machines te zien waarmee de wol wordt geproduceerd.  Naast hun prachtige zauberballen, produceren ze wol waarvan de draad niet gesponnen is maar gevilt met vernuftige machines. Met verbazing heb ik die wol zien ontstaan, ik had het graag laten zien, maar meneer Schoppel vond het niet zo’n goed idee om foto’s van zijn zelfbedachte machines op het internet te zetten. De wol breit heerlijk, ik heb er prachtige Jacobusen en Suusjes van gemaakt.

Zo’n deken als ik in het vorige berichtje liet zien, smaakt naar meer; het gaat zo gemakkelijk op mijn sokkenbreimachine, en het leek me zo leuk om zo iets van Schoppel Zauberballen te maken. Uit de outlet met bollen van het eind van een haspel, die net iets minder dan 100 gram zijn, koos ik deze verzameling, ik betaalde uiteindelijk de helft van de halve gewone prijs en dan is zoiets nog een keer te doen. Ik ga er een -hoop ik – prachtige deken van maken, die ik ga gebruiken als bekleding van mijn bank.